اكنون بنگر حیرت میان عقل و عشق را !
اكنون بنگر حیرت عقل و جرأت عشق را ! بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند ... راحلان طریق عشق می دانند كه ماندن نیز در رفتن است . جاودانه ماندن در جوار رفیق اعلی ، و این اوست كه ما را كشكشانه به خویش می خواند .
.
.
.
مجتبی اسدی هستم./فعلا همین
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
نوشته های پیشین
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
آرشیو موضوعی
سیاست
یادها
دفاع مقدس
مذهبی
عکس
شهر من ...
اجتماع
ارتباطات و روابط عمومی
دلنوشت
پیوندها
دفتر مقام معظم رهبری
شهید آوینی
آسمانیها
پلاک
سر لوحه
گنجینه ها
خاطرات یک بی سیم چی
رحیق مختوم
برای یادآوری
فارس نیوز
روی خط طلبگی
شهید مجتبی اسدی
فاطر سبز
موج مرده
خشاب
سایت خبری ماهان نیوز
حاج محمود آرزومند
دست نوشته ها
فرزند شهيد
من پی رد نگاه شهدا میگردم
دولت اسلامی
اي پاسخ گرامي امن يجيب ها
تعجيل کن به خاطر ما ناشکيب ها
چشم جهان به چشمه دستان سبز توست
جاري شو از وراي فراز و نشيب ها
تکليف انتقام شهيدان به دوش کيست ؟
خون مسيح مانده به روي صليب ها !
برخيز و بزم شب زدگان را به هم بزن
اي آشنا به ندبه و اشک غريب ها
اي پاسخ گرامي امن يجيب ها.
ديگران با اين كارهاى هنرمندانهاى كه بعضاً دارند، دارند يك باطل هايى را تبليغ ميكنند؛ شگفت اينكه ما هم همان حرفها را قبول ميكنيم! همين سريال كره اى كه دارد پخش ميشود و همه دارند آن را ميبينند، يك تاريخ سازى و افسانه ى باطل است؛ آدم اگر بخواهد توى شاهنامه بگردد و اينجور داستانى را پيدا كند، ده پانزده تا از اين داستانها ميشود پيدا كرد. منتها طرف هنر به كار برده؛ وقتى كسى هنرمندانه كار ميكند، پاداشش همين است كه جنابعالى هم كه هيچ علاقهاى به آن تاريخ و به آن فرهنگ نداريد، مينشينيد و با كمال علاقه گوش ميكنيد و خواهى نخواهى آن فرهنگ را جذب ميكنيد! اين خاصيت هنرِ خوب است.
گزیده ای از سخنان اقا در جمع شعرا۱۵رمضان ۱۴۳۰-۱۴شهریور۱۳۸۸
.
.
.
اما شهادت از آن زیباتر . . .
ای «ضمیر پاک صداقت» از وجود تو گشسته پیدا!
ای نهایت ایمان و عشق و علم و عالمِ تقوا!
ای افتخار کوثر و یاسین و فجر و طاها!
دین از توانِ علم تو محکم، مذهب. به نام پاک تو زیبا!
خوشحالم....از این هنوز هم در این شهر شهید می آورند ، یعنی از اینکه هنوز شهدا نیم نگاهی به مردم این شهر دارند خوشحالم، هنوز دستی هست که بر دل مرده مردم این شهر کشیده شود ، هنوز این شهر نفس میکشد ، هرچند بریده بریده ، اما هنوز نفس می کشد...
هنوز هم بر دوش شهیدان مردم این شهر نفس می کشند!
.
.
.
مرتضی میگفت :
ای شهید! ای آنکه بر کرانه ازلی و ابدی وجود برنشستهای، دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز از این منجلاب بیرون کش.
وسط صحبتهاي رهبر مردم تكبير گفتند. رهبر صبر كرد تا تكبير تمام شود. بعد از تكبير
شعار دادند، باز هم رهبر صبر كردند. مردم شعار را طول دادند. لحن رهبر عوض شد و
دلسوزانه گفت: ما تا كي بايد شما را زير باران نگه داريم!
وقتي بچه بودم منزلمان در حضرت عبدالعظيم بود و آن وقتها قطار راه آهن به صورت امروز نبود و فقط همين قطار تهران - شاه عبدالعظيم بود من ميديدم كه قطار وقتي در ايستگاه ايستاده بچه ها دورش جمع ميشوند و آن را تماشا ميكنند و به زبان حال ميگويند ببين چه موجود عجيبي است معلوم بود كه يك احترام و عظمتي براي آن قائل هستند تا قطار ايستاده بود با يك نظر تعظيم و تكريم و احترام و اعجاب به آن نگاه ميكردند تا كم كم ساعت حركت قطار ميرسيد و قطار راه ميافتاد همين كه راه ميافتاد بچه ها ميدويدند، سنگ بر ميداشتند و قطار را مورد حمله قرار ميدادند من تعجب ميكردم كه اگر به اين قطار بايد سنگ زد چرا وقتي كه ايستاده يك سنگ كوچك هم به آن نميزنند، و اگر بايد برايش اعجاب قائل بود، اعجاب بيشتر در وقتي است كه حركت ميكند.
اين معما برايم بود تا وقتي كه بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم ديدم اين قانون كلي زندگي ما ايرانيان است كه هر كسي و هر چيزي تا وقتي كه ساكن است مورد احترام است تا ساكت است مورد تعظيم و تبجيل است، اما همينكه به راه افتاد و يك قدم برداشت نه تنها كسي كمكش نميكند، بلكه سنگ است كه بطرف او پرتاب ميشود و اين نشانه يك جامعه مرده است، ولي يك جامعه زنده فقط براي كساني احترام قائل است كه متكلم هستند نه ساكت، متحركند نه ساكن، باخبرترند نه بيخبرتر.
شهيد استاد مرتضي مطهري
.
.
.
.
.
.
پینوشت:
ظاهرا این روزها ما هم مبتلا به این منطق شده ایم و از چپ و راست سنگ بهمان می بارد./
همین
جای کسی همیشه در این شهر خالی اســـت
جای کسی که چشــم و چــراغ اهالی اســــــت
هرچــــــــند رفــتــــــه ،درازی نــرفتــــــه اســـــت
لــــحظه به لــــحظه آمـــدنش احتمالی اســـــت...
صلوات
از روزي که شعار "ايران براي همه ايرانيان" را شنيدم، فهميدم که اين مملکت ديگر جاي زنده گي نيست. فهميدم که بايد کند. هر وقت از اين شعارهاي دهن پرکن و ابسترکت تو دهنِ سياست مدارها مي افتد، بايد بفهميم که قرار است يک اتفاق ِ بدي بيافتد.
- بدبيني توست. اين يک شعار درست است. شعار اول جامعه ي دموکراتيک. عين همين شعار را آمريکايي ها هم داشته اند…اَمريکا فور اَمِريکن ز !
- شعار تازه وقتي که خيلي مشت پرکن و کانکريت و روشن باشد، وقتي مي افتد به دست ِ سياست مدار، مي فهمي که کلي گول خورده اي، چه رسد به اين که شعار مبهم هم باشد…
- چرا فکر مي کني اين شعار مبهم است؟ اين گام اول دموکراسي است.
- درست! مردم بايد بر مردم حکومت کنند، اما چه طور؟ اما اين جمله بايد حرفِ مردم باشد، نه حرفِ حاکمان!
- توي ايران حتما حاکم ها هم نيروهايي هستند که مي خواهند حکومت را ساقط کنند. راستي ها مي گويند که چپي ها حاکم با راديوهاي بيگانه هم سو هستند و هر دو مي خواهند حکومت را ساقط کنند...
- خوب! چپي ها هم از آن طرف مي گويند راستي ها با نيروهاي برانداز، دو لبه ي يک قيچي اند و هر دو کارکردشان ساقط کردن ِ نظام است!
- اين دو حرف اصلا يک حرف هستند!
- شايد اصلا اين خبري را که تو خواند ه اي راجع به چپ ها، راست ها يه دروغ منتشر کرده باشند...
- همين طور خبر راجع به راست ها را که چپ ها بي ماخذ کار کرده بودند...
- اصلا بيا خبر را از دو طرف معادله ي صحبت هامان فاکتور بگيريم و حذف کنيم...
- مگر ما چيزي غير از اخبار مي گوييم؟!
- راست مي گويي! اگر خبر را حذف کنيم، آن وقت چيزي باقي نمي ماند. اگر دو طرف را تقسيم بر خبر کنيم، جوابي نمي گيريم...
- فراموش نکنيم، ارزش خبر هيچ است! خبر اگر صفر باشد، عدد بخش بر صفر ، مبهم مي شود...
- مهمل مي شود...مثل همين جامعه ي مدني ِ ايراني...
- باز برگشتيم سرِ جاي اول...
- دموکراسي ِ ايراني يک ترکيب مهمل است...
- قبول دارم اما آلترناتيو توتاليتريانتاريسم...
.
.
.
......بيوتن/توضيحات ندارد./والسلام
ادامه مطلب
به شوق خلوتی دگر که رو به راه کرده ای / تمام هستی مرا شکنجه گاه کرده ای....
.
.
.
نمیدانم ... اما شاید عکس هایی را که در طلائیه گرفتم اینجا بگذارم....جایی که دلم جا ماند./بهشت روی زمین
طرحی برای صلح (1)
كودك
با گربههایش در حیاط خانه بازی میكند
مادر، كنار چرخ خیاطی
آرام رفته در نخ سوزن
عطر بخار چای تازه
در خانه میپیچد
صدای در!
ـ «شاید پدر!»
طرحی برای صلح (2)
شهیدی كه بر خاك میخفت
چنین در دلش گفت:
«اگر فتح این است
كه دشمن شكست،
چرا همچنان دشمنی هست؟»
طرحی برای صلح (3)
شهیدی كه بر خاك میخفت
سرانگشت در خون خود میزد و مینوشت
دو سه حرف بر سنگ:
«به امید پیروزی واقعی
نه در جنگ،
كه بر جنگ!»